معمای «هیوج»؛ وقتی دزدی دریایی دور زده شد
مهمترین تحول ۲۴ ساعت گذشته، در آبهای آزاد رقم خورد؛ تحولی که نهتنها یک پیروزی لجستیک برای ایران، بلکه یک «سیلی اطلاعاتی و عملیاتی» به پنتاگون بود. گزارش نهاد بینالمللی ردیابی کشتیها فاش کرد که ابرنفتکش ایرانی «هیوج» با خاموش کردن سیستم ردیابی خود، از چنگ ۱۷ ناو جنگی و صدها هواپیمای آمریکایی گریخته و با محمولهای به ارزش ۲۲۰ میلیون دلار به سلامت به شرق آسیا رسیده است.
این رخداد، ادعای ژنرالهای سنتکام مبنی بر «فلج شدن تجارت دریایی ایران» را باطل کرد. همانطور که تحلیلگرانی چون تریتا پارسی در الجزیره استدلال میکنند، واشنگتن با ایجاد محاصره، در واقع خودش را در تله انداخته است. محاصرهای که ایران میتواند آن را دور بزند، اما متحدان عرب آمریکا (مانند کویت که یک ماه است صادرات نفتی نداشته) توانایی مقابله با تبعاتش را ندارند. در جنگ ارادهها، وقتی «محاصرهکننده» بیش از «محاصرهشونده» آسیب میبیند، یعنی استراتژی از اساس فروپاشیده است.
دیپلماسی در مدار مقاومت
اما نقطه عطف روز شصتوپنجم، رونمایی از دیپلماسی فعال و مقتدرانهی ایران بود. طرح ۱۴ مادهای ایران که از طریق میانجیها به واشنگتن ارسال شده، یک «نقشهراه ژئوپلیتیک» است.
ایران با هوشمندی، موضوع هستهای را از اولویت خارج کرده و در عوض، شروطی نظیر «تضمین عدم تجاوز»، «لغو محاصرۀ بندری»، «آزادسازی داراییها» و از همه مهمتر، «پایان جنگ در تمام جبههها از جمله لبنان» را روی میز گذاشته است. این طرح، مفهوم «وحدت جبههها» را از یک شعار نظامی به یک دکترین دیپلماتیک تبدیل کرد.
پیام سپاه پاسداران به ترامپ مبنی بر اینکه باید «بین یک عملیات نظامی غیرممکن و یک توافق بد یکی را انتخاب کند»، نشان میدهد که ایران به خوبی از محدودیتهای کاخ سفید آگاه است. ترامپ اکنون با مجلسی روبهروست که ۵۵ سناتور آن خواهان محدود کردن اختیارات جنگی او هستند؛ رئیسجمهوری که در داخل خانهی خود اعتبار ندارد، نمیتواند شروط صلح را به کشوری که بر تنگهی هرمز مسلط است، دیکته کند.
لبنان؛ تاوان شکست اسرائیل در غزه
در جبههی شمال، اوضاع به شدت بحرانی است. ارتش اسرائیل که نتوانست در جنگ با غزه یا در تقابل مستقیم با ایران به «پیروزی مطلق» دست یابد، اکنون با نقض مکرر آتشبس و بمباران جنوب لبنان، در حال فرار به جلو است. شهادت ۴۱ نفر در عرض ۲۴ ساعت و تهدید به تخلیهی ۱۲ شهر لبنانی، نشاندهندهی جنون کابینۀ نتانیاهو است که نور عوده در الجزیره آن را ناشی از «انتظار مرگبار برای سیگنال واشنگتن» توصیف میکند.
اما همانطور که زیاد ابوریش (تحلیلگر دیگر الجزیره) به درستی تحلیل میکند، حزبالله با «صبر استراتژیک» خود، ارتش اسرائیل را شگفتزده کرده است. تاکتیکهای متغیر مقاومت و هدف قرار دادن دقیق پایگاههای نظامی در پاسخ به بمباران غیرنظامیان و حتی اماکن مذهبی مسیحیان توسط اسرائیل، نشان میدهد که تلآویو نمیتواند «منطقهی امنیتی» موردنظر خود را در جنوب لبنان تثبیت کند.
ایستگاه شصتوپنجم؛ پایان افسانهی هژمونی
امروز، جنگ به نقطهای رسیده است که میتوان صدای تَرَکهای هژمونی آمریکا را در جهان شنید. کشوری که روزگاری میتوانست با یک قطعنامه، جهان را به خط کند، اکنون در حال التماس برای ایجاد یک ائتلاف دریایی در هرمز است و همزمان از سوی پکن به دلیل رفتارهای خارج از صلاحیتش توبیخ میشود.
چین با رد تحریمهای ثانویۀ آمریکا و روسیه با هشدار مستقیم پوتین به ترامپ برای توقف حملات، یک واقعیت بزرگتر را فریاد میزنند. دوران نظام تکقطبی به پایان رسیده است. واشنگتن اکنون باید انتخاب کند؛ پذیرش طرح ۱۴ مادهای ایران و خروج از بحرانی که خود ساخته است، یا ادامهی قماری که در نهایت، چیزی جز فروپاشی اعتبار دیپلماتیک و نظامی آمریکا در پی نخواهد داشت.
نظر شما